In memorial: Loeka (Geboren te Zele: 13/07/2006 – Overleden te Hamme: 28/07/2020)

 

Lieve Loeka (loekie, loekiepetoekie, schattie, cockertje van me, ….),

 

Vandaag (29/07/2020: crematie te Sint-Truiden) neem ik afscheid van je, na 14 mooie jaren. Dank je wel voor de beste hond te zijn wie ik me kon voorstellen met je zotte kuren die ik ga missen. Wie gaat er nu komen schooien, me opwachten en begroeten, plaats innemen in de zetel of in men bed, me opfleuren als er iets afspeelt en komen knuffelen, de vele pootjes (kusjes en knuffels) die ik van je kreeg, met je dansen en plagen, je verwennen, …. Al deze zaken en nog vele andere ga ik missen. Vooral wat onze band uniek maakte is dat we beiden dezelfde ziekte hebben overwonnen en elkaar zo goed begrepen. Je ziet nu niet meer af, je ging snel op korte tijd achteruit. Dit was voor jou het beste, je eten waarvoor je altijd me kwam wakker maken of uit de zetel halen tot ik eruit kwam deed je niet meer. Inspanningen waren voor jou ook moeilijker geworden. Men eigenwijs, koppig, onnozel cockertje wat mis ik je. Een mooi plaatsje in men hart en voor altijd in men huisje. Eet daar maar veel koeken, dentastix, natvoer, … maar vooral ook de lekkere dingen die je van mij ook graag had.

Zonder pijn en zorgen.

 

Ik hou van je vandaag, maar ook morgen en voor altijd. Je blijft voor altijd men loekiemeid. Dikke knuffel en tot in de hemel. Ik weet dat je daar op me wacht <3

 

De naam van men website is genoemd naar Loeka (ik noemde ze vaak ook loekie, loekiemeid) daarom ook de naam loekiegirl. Deze website zal altijd ter ere van haar zijn, in gedachte bij ons.

 

Rouwen doen we niet enkel alleen als iemand overleden is, maar ook een dier dat je nauw aan het hart ligt en met hart en ziel mee samen geleefd hebt vraagt ook een gelijkwaardig rouwproces. Hierbij wil ik ook een taboe doorbreken dat dit een even hard rouwproces is als iemand in je omgeving verliezen (dieren zijn als familie).