Het jaar van de Vlinder – Peter Callewaert, 31/12/2017


2017 is volgens de Chinezen het jaar van de Haan en mijn Chinese sterrenbeeld is de Draak.
Ik ben geen Chinees en dus geloof ik daar niet in – lees maar eens hoe een Chinese draak in elkaar zit
en vraag je dan eens af of dit mij op het lijf geschreven is. Nee dus, geen sprake van!
Voor mij is 2017 het jaar van de Vlinder. Ik ben vlinder geworden.
En ja, dan moet ik eerst eitje, rups en pop geweest zijn.
Het eitje heb ik zelf ergens op mezelf achtergelaten. Tot er een moment kwam dat het dan moest
kiemen of anders voor altijd verloren zou zijn. Kiemen betekent eruit breken en het opeten.
Zo werd ik rups. En leerde overlevings- en camouflagetechnieken. En eten, veel eten. Om sterk te
staan; om compleet te zijn voor wat zou volgen.
De weg was onvermijdelijk, onstopbaar en alleen maar vooruit, altijd in dezelfde richting.
Ik werd een blinde pop en niet te onderscheiden van een dor blad aan een boom. Ik haakte me
ergens aan vast in de hoop dat het goed kwam. In mijn breekbaar pantser werd ik week, werd ik
afgebroken, heb ik alle vaste vorm verloren.
Vloeibaar en dus één kwam alles samen in mij, alle voor en na, voor en tegen, goed of slecht, zeker
en misschien, waarom en daarom, boos en blij, droom en daad, wens en vrees.
In vaste vorm maar nog steeds één werd ik te groot voor het – gelukkig maar – breekbaar pantser.
Dat het begaf en mij vrijliet.
Vlinder worden heeft pijn gedaan want mijn vleugels kreukelden zich open en ik verloor mijn
pantser. Ik brak er uit om mijn kleuren te tonen aan de wereld.
Ik ben nietig, breekbaar, nutteloos ook.
Maar ik ben tegelijk ook prachtig, zinvol en ik kan vliegen.
En jullie, word ook vlinder en dan beloof ik jullie een hand om te landen.