Veerkracht en verbinding:

 

Daar heb je wel een portie van nodig als je diagnose kanker krijgt, niet zo vanzelfsprekend om dit te gaan toepassen.

Men leven voor de diagnose was heel beperkt qua sociale contacten, hield me ook vast aan dezelfde vrienden dit omdat ik weinig zelfvertrouwen had, angstig was, ...

Een heel bewogen periode waarin ik van men familie jammer genoeg niet veel ondersteuning in kon vinden, gelukkig was dit wel het geval bij men vrienden.

Toen ik de diagnose kreeg en door het proces heen ging dacht ik heel vaak dat ik maar een verkoudheid had en dat het wel over ging gaan, maar na een tijd moest ik de klik maken door bepaalde aspecten (fysieke beperkingen, ...) die de kop op staken. Ik dacht ook vaak dat ik dit wel alleen zou kunnen.

Als alles achter de rug was leerde ik de vakantieweek van Kom op tegen Kanker kennen: hier kwam ik lotgenoten tegen (dezelfde leeftijd -> 17 t.e.m. 35 jaar), iets wat ik niet had in het ziekenhuis. Hierbij kon ik men verhaal kwijt, begrepen me met een half woord, eens lachen en plezier maken en eens niet aan de ziekte denken. Door me meer open te stellen ging ik ook meer contacten leggen en zo kwam ik na een tijdje in contact met: Outward Bound (het Obbaya-traject).

Ik hoorde dat het iets uitdagend was, avontuurlijk maar ook over moeilijke onderwerpen praten (ter sprake brengen), toen dacht ik dat is echt iets voor mij en op het lijf geschreven. Door al eens deel te nemen aan een ontmoetingsdag kon ik al eens kennismaken of het effectief al dan niet men ding was.

En ja hoor, het was men ding!!!

Dit maakte ook de drempel lager om me in te schrijven voor het Obbaya-traject zelf. Jammer genoeg zijn er hier nog te weinig jongeren van op de hoogte, hopelijk komt hier snel verandering in. Men leven was al aan het veranderen maar deze week heeft me nog meer Veerkracht en Verbinding gegeven.

Ik ben wel vaak mezelf tegen gekomen (angsten, moeilijke onderwerpen, verdriet, oude pijn, steek gelaten gevoel, ...). Dit kaartte ik dan ook aan als dit in me omging, iets wat ik vroeger nooit deed en hier vanzelfsprekend ging (en ook begrip voor werd opgebracht).

Er waren heel veel zaken waar ik naar uit keek maar waar ik het meeste naar uitkeek was: de grot! Angsten, claustrofobie (benauwdheid), in paniek slaan voor wat er kwam, in een donkere ruimte zitten maar het voornaamste niet kunnen voorbereiden op wat er kwam.Door de goede begeleiding en ondersteuning van de lotgenoten hebben ik (we) dit tot een goed einde kunnen brengen. Een ding was zeker: het is gelukt! Dit geldt trouwens ook voor heel de week. Factoren die tijdens de ziekte moeilijke te vinden waren maar hier vanzelfsprekend leken.

De personen waarmee ik omringd was begrepen me al met een half woord, motiveerde me of begrepen als ik even rust wou. Dit zorgt ervoor dat je sneller een emotionele band opbouwt. Hoe ik nu in het leven sta na het Obbaya traject? Vooral gerealiseerd dat ik loslaten heel moeilijk vindt en heel vaak meer alerter voor ben in het dagdagelijkse leven.

 

Voor mezelf heb ik er heel wat uit gehaald: hulp toe laten, niet tegen vechten, dat het volgende keer wel beter zal gaan en vooral blijven communiceren wat er in me omgaat. Dat pas ik nog meer toe als vroeger. Ik ben nu meer zelfzeker, opkomen voor mezelf/gevoel maar vooral me niet meer door anderen proberen te laten beïnvloeden. Door dit in te zien weet ik ook dat ik er nog niet ben maar wie weet door nog een Obbaya traject te volgen om evolutie op te merken of nog meer te kunnen groeien. En Monte Perdido staat ook al op men lijstje, een uitdaging dat ik zeker zie zitten!!

 

Als aya's ( Adolescents and Young
Adults with Cancer) vragen stellen of ik hun erover aanspreek stel ik hun gerust qua fysieke uitdagingen omdat dit hun afschrikt. Omdat je zelf je eigen grenzen duidelijk kan aangeven als het niet meer lukt, ze motiveren je ook. Niet pushen, ook kan je voldoende rust voor jezelf nemen.

 

Op naar het volgend Obbaya traject met meer Aya's en nieuwe verhalen/herinneringen.

Daar doen we het voor, omdat ik er zo van genoten heb!! 

Nu sta ik nog meer in Verbinding met mezelf en Veerkrachtiger in het leven.

 

https://www.outwardbound.be/nl/adventure-therapy

https://www.outwardbound.be/nl/monte-perdido/10e-editiejaar-monte-perdido-2020