TIME TO MOVE ON:

(Stephanie Bruyere)

 

Wanneer je een tweede maal te horen krijgt dat je hervallen bent van kanker (1e keer 2016: lymfeklierkanker: Hodgkin en in 2018 herval Hodgkin) staat alles weer even stil. Toen ze te horen kreeg omdat ze groot is en haar bouw iets sterker is uitgebouwd dat dit de oorzaak kon zijn van haar herval. Dit heeft vooral een belletje doen rinkelen bij Stephanie. Toen ze de 2e maal werd behandeld (chemo en een stamceltransplantatie) was haar fysieke conditie automatisch al verminderd omdat ze geïsoleerd was en niet veel beweging had, de behandeling zelf zorgde er ook voor dat haar uithoudingsvermogen en kracht verminderde.

Bailey (haar hond) is ook één van de motivaties om haar fysiek zo goed mogelijk terug te krijgen en dit ook vast te houden, zodat ze ook terug wandelingen kan maken waarin ze vroeger  werd geconfronteerd dat lange afstanden wandelen te moeilijk waren en regelmatig een pauze moest inlassen. Dit vond ze heel zwaar en confronterend, ze besloot dat dit ook een kantelpunt is om ermee aan de slag te gaan.

Nu gaat haar fysiek al een pak beter: ze gaat 3 keer per week fitnessen (een persoonlijke coach die haar begeleidt maar wel aangaf dat in het begin spiermassa meer weegt als vetmassa en ze niet te snel mocht gaan afvallen, de oefeningen uitleggen, aangepast programma van oefeningen,…) die na een aantal (6) weken worden aangepast. 24/7 is de fitness open dus kan ze gaan wanneer ze wilt. Wanneer ze aanvoelt dat die dag niet alles gaat lukken geeft ze ook op tijd haar grenzen aan, ook al wilt Stephanie soms iets meer doen dan dat haar lichaam aankan. Soms gebeurd het eens dat Stephanie over haar grens gaat en dat ze de dag erna vaak wat rustiger aan moet doen omdat haar lichaam dit aangeeft. Ze zegt wel dat dit niet te vergelijken is met anderen die geen kanker hebben gehad en gaan sporten die ook al eens hun fysieke grens gaan en dit de dag erna ook voelen (spieren strammer zijn) maar bij hun veel sneller weg is.

De ene week lukt het bij Stephanie beter om de oefeningen te volbrengen die ze voorgeschoteld krijgt, de andere week kan dit minder zijn. Maar dit kan geen kwaad, het is vooral belangrijk dat je zelf naar je lichaam luistert en ermee tevreden bent. Wat Stephanie ook belangrijk vindt is dat de fitness voor iedereen op maat is, iedereen komt daar voor zichzelf en er wordt ook niet anders naar je gekeken. Dat maakt het ook leuker en persoonlijker om te gaan, af en toe maakt ze dan ook eens een praatje met de buren. Ze doet hier ook fysieke krachtoefeningen afwisselend met cardio om de kracht en energie terug te hebben die ze voor de behandelingen had (vooral het programma dat haar persoonlijke coach opstelt en overloopt met haar).

Binnenkort gaat ze terug proberen om een lange afstand te wandelen met Bailey, waarin ze de vorige keer geconfronteerd werd met haar fysieke uithouding. Ze is ervan overtuigd dat dit nu zeker gaat lukken. Al deze zaken geven Stephanie een mentale boost en hierdoor zit ze ook beter in haar vel, ze zorgt er ook voor dat de voedingsstoffen die ze nodig heeft ook binnenkrijgt (zoals zelfgemaakte Granola bv.). Alle beetjes helpen: haar mindset is ook helemaal anders als vroeger, veel positiever en optimistischer ingesteld.

Dit is nog niet alles, buiten deze zaken gaat ze ook nog 1 maal per week tennissen samen met haar mama 1(uurtje). Stephanie voelt dat ze wel meer aankan maar hierin bewaakt ze haar eigen grenzen nog in omdat het voor haarzelf is en niet voor een ander plezier te doen. Wat ze wel wil meegeven is dat de weerstand van een ex-kankerpatiënt veel sneller terug bij af is als bij iemand die niet ziek is geweest, soms krijgt ze ook deze stempel op haar gedrukt omdat de omgeving denkt dat als je ziek bent geweest je dit allemaal niet meer kunt. Deze stempel wilt ze allesbehalve krijgen. Het gaat met pieken en dalen, maar bij wie is dat niet het geval? Deze zaken houden haar niet tegen om ertegenaan te gaan. Stephanie blijft realistische doelen instellen voor haarzelf die haalbaar zijn en binnen haar grenzen zijn. Sporten geeft energie, Stephanie is hier het bewijs voor dat ex-kankerpatiënten gewone personen zijn en niet ‘de kankerpatiënt’. Een motivatie voor anderen om in beweging te zijn, maar ook voor Stephanie zelf omdat haar bloedwaarden (bloedcellen) veel beter staan als nooit tevoren; zei haar specialist een tijdje geleden. Dit motiveert haar om te blijven doorgaan en ook al omdat ze 30 kilo is afgevallen!!

 

Geschreven door: De Smet Shana

 

(Foto: Stephanie Bruyere: Vakantieweek -> Kom op tegen Kanker)